Siła nośna i kąt natarcia — Cz, Cx i przeciągnięcie

Dwie siły i jeden kąt

Powietrze opływające profil daje siłę wypadkową, którą rozkładamy na siłę nośną Pz, prostopadłą do kierunku napływu, i opór Px, równoległy do niego. Ich wielkość zależy od współczynników Cz i Cx, a te — od kąta natarcia, czyli kąta między cięciwą a napływem.

Co pokazuje wykres

W zakresie lotu Cz rośnie prawie liniowo z kątem natarcia. Przy krytycznym kącie natarcia osiąga maksimum, a dalej strugi odrywają się od górnej powierzchni i Cz spada — to przeciągnięcie. Opór rośnie przez cały czas, więc przy α kr nie jest największy. Wykres Cz w funkcji Cx to biegunowa; punkt styczności prostej poprowadzonej z początku układu wyznacza największą doskonałość.